Badania

To wieloośrodkowe randomizowane badanie kontrolowane u tajskich dzieci w wieku od jednego do sześciu lat, z wynikiem z-score masy do wzrostu między minus jedną a minus trzema odchyleniami standardowymi.

Było to randomizowane, potrójne badanie krzyżowe z zaślepieniem badaczy. Dotyczyło osób rekreacyjnie trenujących.

To randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne z placebo u uczestników z cukrzycą typu 2. Zrandomizowano 55 osób, a przeanalizowano 42.

To metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych u kobiet na różnych etapach życia reprodukcyjnego.

Jest to wtórna analiza post hoc randomizowanego, zaślepionego badania kontrolowanego placebo. Dotyczyła dzieci ocenianych w wieku 10 lat, których matki otrzymywały w ciąży dużą albo standardową dawkę witaminy D3.

To przegląd systematyczny i metaanaliza jednoramienna dotyczące dzieci i młodzieży przyjmujących metforminę. Łącznie uwzględniono 307 pacjentów leczonych metforminą.

To metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych obejmująca dorosłych z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową.

Jest to metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych placebo dotyczących kobiet po menopauzie.

To randomizowane badanie kliniczne objęło 57 pacjentów poddawanych operacji urologicznej.

To przegląd systematyczny i metaanaliza dotyczące suplementacji mikroelementów w ciąży oraz wyników u noworodków w krajach rozwijających się.

Było to randomizowane badanie kontrolowane prowadzone metodą podwójnie ślepą. Uczestniczyły w nim niebędące w ciąży ani karmiące kobiety z niedoborem lub niewystarczającym stężeniem witaminy D oraz stężeniem 25-hydroksywitaminy D poniżej 20 ng/mL.

To metaanaliza dotycząca suplementacji LC n-3 PUFA u zdrowych młodych i dorosłych w średnim wieku.

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu krzyżowym z placebo czternastu trenujących mężczyzn (22,4 ± 2,9 roku) przeszło cztery warunki: melatonina 6 mg przed snem, kofeina 3 mg/kg rano, obie substancje lub samo placebo. Oceniano sen (aktygrafia), wyniki testu wahadłowego 5 m (5mSRT), tętno szczytowe, odczuwany wysiłek oraz markery uszkodzenia mięśni i stanu zapalnego.

W randomizowanym, otwartym badaniu w jednym ośrodku uczestniczyły zdrowe kobiety przed menopauzą z niedoborem żelaza bez niedokrwistości.

Metaanaliza 11 badań objęła 672 pacjentów z niedoczynnością przytarczyc i porównywała analogi PTH z leczeniem konwencjonalnym lub placebo.

Niniejsza analiza popularnonaukowa została przygotowana wyłącznie na podstawie abstraktu publikacji naukowej; pełny tekst pracy nie był dostępny do weryfikacji przez autora niniejszego opracowania. Ponieważ do analizy posłużył jedynie abstrakt, poniższe podsumowanie nie obejmuje pełnych danych metodologicznych zawartych w całości artykułu. Z opublikowanego abstraktu wynika, że badacze przeprowadzili randomizowane kontrolowane badanie (RCT) wśród 109 niemowląt z Semarang w Indonezji, oceniając wpływ ekspozycji słonecznej na stężenie 25(OH)D w surowicy. W grupie interwencyjnej zastosowano ekspozycję na słońce obejmującą 50% powierzchni ciała przez 5 minut, trzy razy w tygodniu, między godziną 10:00 a 14:00, przez 2 miesiące, a wyniki końcowe wykazały w niej statystycznie istotny wzrost stężenia 25(OH)D (średnia 47,9±21,9 ng/mL) w porównaniu z grupą kontrolną (średnia 36,6±13,7 ng/mL; p=0,005).

Publikacja z 2026 roku przedstawia projekt badania z randomizowaną grupą kontrolną (RCT) poświęconego wpływowi suplementacji magnezem na poziom BDNF i funkcje poznawcze u pacjentów z depresją leczonych fluoksetyną. Niniejsza analiza opiera się wyłącznie na dostępnym abstrakcie, który nie zawiera danych o wynikach końcowych. Wśród ambulatoryjnych pacjentów w wieku od 18 do 50 lat z rozpoznaniem depresji, leczonych fluoksetyną w szpitalach w Makassar w Indonezji, losowo przydzielono 40 uczestników do dwóch grup. Grupa kontrolna otrzymywała fluoksetynę w monoterapii przez 6 tygodni, natomiast grupa interwencyjna – fluoksetynę oraz doustny magnez w dawce 350 mg raz dziennie przez 6 tygodni. Całkowity czas trwania protokołu wynosił 42 dni.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W prospektywnym, randomizowanym, otwartym badaniu porównawczym oceniano suplement diety Astracit-Asfarma (cytrynian potasu + cytrynian magnezu) dodany do standardowej terapii u 100 pacjentów z kamieniem nerkowo-moczowodowym po planowej litotrypsji SWL lub RIRS. Grupy kontrolne otrzymywały wyłącznie standardową terapię. Oceniano objętość i gęstość zalęgających fragmentów w TK oraz odsetek pacjentów bez widocznych złogów (SFR, progi ≤2 i ≤4 mm) po 60 dniach.

Niniejsza analiza została przygotowana wyłącznie na podstawie abstraktu publikacji, bez dostępu do pełnego tekstu pracy. Z tego powodu zakres prezentowanych informacji, w szczególności dotyczących wyników i szczegółów metodologicznych, jest istotnie ograniczony. Wszystkie dane pochodzą ze streszczenia randomizowanego kontrolowanego badania klinicznego zarejestrowanego pod numerem NCT06626620. W analizowanej kohorcie znalazło się 120 dzieci w wieku 5–12 lat z historią astmy trwającą minimum sześć miesięcy, u których wystąpiło ostre zaostrzenie astmy wymagające leczenia nagłego.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W randomizowanym, otwartym badaniu farmakokinetycznym oceniano bezpieczeństwo i wchłanianie pojedynczej doustnej dawki tlenku magnezu — 750 mg lub 2000 mg — u 24 zdrowych mężczyzn w wieku 18–45 lat. Obie dawki porównywano ze sobą; stężenie magnezu w surowicy mierzono do 12 godzin po podaniu i obliczano parametry Cmax, Tmax i AUC0-12.

Niniejsza analiza popularnonaukowa opiera się wyłącznie na dostępnym abstrakcie publikacji. Badanie kliniczne dotyczyło dorosłych pacjentów poddających się zabiegom pomostowania naczyń wieńcowych lub operacjom zastawek serca. W badaniu zastosowano podwójnie ślepy, randomizowany, kontrolowany placebo design. Analiza nie uwzględnia pełnego tekstu pracy, co może ograniczać głębsze zrozumienie metodologii i szczegółowych danych.

Niniejsza analiza popularnonaukowa opiera się wyłącznie na dostarczonym streszczeniu publikacji naukowej. Badanie zostało przeprowadzone na grupie dzieci w wieku szkolnym w dystrykcie Kilombero w Tanzanii. Analiza koncentruje się na zatwierdzonych danych dotyczących interwencji oraz wyników pomiarów.

Badanie porównuje skuteczność dwóch preparatów do przygotowania jelita przed kolonoskopią u dorosłych pacjentów w wieku 18–80 lat poddających się zabiegowi planowej kolonoskopii ambulatoryjnej. W badaniu losowo przydzielono 824 osoby do dwóch grup. Jedna grupa przyjmowała roztwór sennozydu A+B w dawce podzielonej (250 mL o 21:00 i 250 mL o 23:00), podczas gdy druga stosowała preparat zawierający picosulfan sodu, tlenek magnezu i kwas cytrynowy w dwóch saszetkach podanych o 19:00 i 21:00. Badanie zostało zarejestrowane pod numerem NCT06580366.

Poniższa analiza została opracowana wyłącznie na podstawie dostarczonych fragmentów źródłowych oraz zatwierdzonych faktów, bez dostępu do pełnego tekstu publikacji. Z tego powodu nie stanowi ona wyczerpującej recenzji całej pracy naukowej, a jej zakres jest ograniczony do udostępnionych cytatów i danych zapisanych w formacie JSON. W randomizowanym, równoległym badaniu kontrolowanym, przeprowadzonym w jednym ośrodku, 40 zdrowych uczestników, którzy nie spełniali kryteriów Rzym IV w zakresie przewlekłych zaparć ani zespołu jelita drażliwego, zostało przydzielonych do picia 1 litra dziennie wody mineralnej bogatej w magnez lub wody miękkiej przez 14 dni. Według dostępnych fragmentów autorzy odnotowali, że po 14 dniach w grupie wody magnezowej zaobserwowano większy wzrost wyniku BSFS niż w grupie kontrolnej, z międzygrupową różnicą 0,57 (95% CI: 0,09–1,04; p = 0,02), przy czym nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z interwencją.