Badania

W niniejszej analizie wykorzystano wyłącznie abstrakt artykułu opisującego randomizowane, podwójnie ślepe badanie kliniczne z udziałem dorosłych pacjentów z ciężką niedotlennościowo-niedokrwienną encefalopatią. Z dostępnego streszczenia wynika, że do badania zakwalifikowano 72 uczestników w wieku powyżej 18 lat, u których ciężkie HIE rozpoznano w ciągu 24 godzin od początku objawów na podstawie oceny klinicznej i radiologicznej. Autorzy pracy wskazują, że jest to pierwsze tego rodzaju randomizowane badanie w tej populacji.

Analiza została opracowana wyłącznie na podstawie dostarczonych danych bibliograficznych i fragmentów źródłowych, które odpowiadają zakresowi abstraktu. W badaniu losowym z kontrolą wzięło udział dorosłych osób. Badanie zostało zarejestrowane w rejestrze ClinicalTrials.gov pod numerem.

Poniższa analiza popularnonaukowa opiera się wyłącznie na dostarczonym streszczeniu i danych bibliograficznych publikacji. Systematyczny przegląd i metaanaliza objęły badania przeprowadzone w ciągu trzech dekad. W analizie uwzględniono 13 randomizowanych badań kontrolowanych z udziałem 68 363 uczestników. Badania dotyczyły dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych. Interwencją była doustna, dojelitowa lub pozajelitowa podawana kwasu foliowego (witamina B9) oraz/lub kobalaminy (witamina B12) oraz/lub pirydoksyny (witamina B6). Grupy kontrolne otrzymywały placebo lub dawki witamin z grupy B niższe niż zalecane dzienne spożycie.

Niniejsza analiza popularnonaukowa opiera się wyłącznie na dostarczonym streszczeniu publikacji naukowej. Badanie miało na celu ocenę ostrego wpływu różnych dawek melatoniny na parametry psychofizjologiczne oraz czas do wyczerpania podczas intensywnego wysiłku fizycznego. Wstępne dane wskazują, że nie zaobserwowano istotnych statystycznie różnic między poszczególnymi warunkami eksperymentalnymi.

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą placebo wzięło udział 135 zdrowych dorosłych z umiarkowanym poziomem odczuwanego stresu. Przez 60 dni przyjmowali oni ekstrakt z korzenia ashwagandhy o przedłużonym uwalnianiu (AshwaSR) w dawce 150 mg lub 300 mg albo placebo. Obie dawki ekstraktu zmniejszyły odczuwany stres istotnie silniej niż placebo. Do końcowej analizy włączono 126 uczestników. Średni wynik w skali odczuwanego stresu PSS spadł o 38,6% w grupie przyjmującej 150 mg i o 41,6% w grupie przyjmującej 300 mg. Autorzy odnotowali ponadto poprawę jakości snu, samopoczucia psychicznego i zachowań żywieniowych, a przy dawce 300 mg także istotny spadek stężenia kortyzolu w surowicy. Działania niepożądane były łagodne i przemijające — zgłosiło je łącznie 5 uczestników, z rozkładem podobnym w grupach aktywnych i placebo.

W randomizowanym, potrójnie zaślepionym badaniu klinicznym trwającym 56 dni wzięło udział 141 zdrowych dorosłych bez zdiagnozowanych zaburzeń psychiatrycznych, lecz zgłaszających objawy stresu, takie jak lęk, zmęczenie lub bezsenność. Uczestników przydzielono do jednej z trzech grup: grupy otrzymującej własnościowy ekstrakt z korzenia ashwagandha (APB) w dawce 300 mg dwa razy dziennie, grupy otrzymującej ekstrakt z korzenia ashwagandha (ARE) lub grupy placebo. Do analizy efektywności włączono 130 osób, a głównym punktem końcowym była zmiana stężenia kortyzolu w surowicy od linii bazowej do 8. tygodnia.

Należy zaznaczyć, że niniejsza analiza opiera się wyłącznie na dostępnym abstrakcie publikacji. W badaniu porównano skuteczność i tolerancję dwóch metod przygotowania jelit u dorosłych pacjentów ambulatoryjnych skierowanych na kapsułkowe badanie jelita grubego lub pełną kapsułkową endoskopię. Badanie miało charakter prospektywnego, jednocentrowego, randomizowanego badania z przypisaniem do grup w stosunku 1:1.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W 10-tygodniowym randomizowanym, zaślepionym badaniu wzięło udział 45 koreańskich seniorów w wieku co najmniej 65 lat (BMI 18,5–30), mieszkających samodzielnie i niestosujących suplementów białkowych w ciągu poprzednich 6 miesięcy. Grupa interwencji otrzymywała 38 g na dobę białka serwatkowego fermentowanego bakteriami kwasu mlekowego (LAB-FWP), a grupa kontrolna — placebo z dekstryny o dopasowanym smaku i teksturze.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W randomizowanym badaniu klinicznym wzięło udział 59 osób w wieku co najmniej 60 lat, mieszkających samodzielnie i zgłaszających przedwczesne budzenie się oraz trudności z utrzymaniem snu. Uczestników losowo przydzielono do jednej z trzech grup: fotobiomodulacji bliską podczerwienią (850 nm, oświetlenie szyi), białego światła kierowanego do oczu albo kombinacji obu. Sesje trwały 60 minut wieczorem przez dwa tygodnie. Badanie było zarejestrowane w ClinicalTrials.gov (NCT06292819).

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z placebo oceniano wpływ melatoniny w dawce 10 mg raz dziennie przez 4 tygodnie na nasilenie atopowego zapalenia skóry (AZS), jakość snu i jakość życia u dorosłych z łagodnym do umiarkowanego AZS. Badanie ukończyło 80 pacjentów.

Niniejsza analiza popularnonaukowa została przygotowana wyłącznie na podstawie abstraktu opublikowanego badania. W badaniu losowym z udziałem osiemdziesiąt jeden pacjentów z depresją porównano działanie jasnego światła z placebo. Uczestnicy otrzymywali ekspozycję na światło o natężeniu 10 000 luksów przez 30 minut dziennie przez dwa tygodnie. Grupa kontrolna była narażona na światło o natężeniu 100 luksów przez ten sam okres. Głównym wskaźnikiem skuteczności była ocena anhedonii fizycznej za pomocą ulepszonej skali RPAS.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W 8-tygodniowym badaniu z randomizacją i grupą równoległą porównano dietę z roślinnymi zamiennikami mięsa (PBMA) z dietą opartą na mięsie zwierzęcym o dopasowanej zawartości białka u 89 dorosłych Singapurczyków. Uczestnicy zastępowali swoje zwyczajowe produkty białkowe stałymi porcjami produktów badanych. Punkty końcowe pierwszorzędowe to spożycie i status witaminy B12 oraz folianów, oceniane 3-dniowymi dziennikami żywieniowymi i biomarkerami krwi.

Niniejsza analiza została przygotowana wyłącznie na podstawie ograniczonego zestawu danych pozyskanych z bazy bibliograficznej oraz dostarczonych fragmentów źródłowych, co odpowiada zakresowi informacji zwykle dostępnej w abstrakcie lub krótkim opisie metodologicznym. Nie obejmuje ona pełnych tekstów analizowanych badań pierwotnych. Omawiany systematyczny przegląd, zarejestrowany w bazie PROSPERO pod numerem 1233026, dotyczył interakcji między biguanidami (m.in. metforminą) a mikroelementami — cynkiem, magnezem i chromem — w kontekście wyników neurokognitywnych u dorosłych w wieku co najmniej 18 lat z cukrzycą typu 2 oraz w przedklinicznych modelach zwierzęcych.

Niniejsza analiza opiera się wyłącznie na dostarczonych fragmentach źródłowych i nie obejmuje pełnego tekstu artykułu, a w przekazanych materiałach nie zawarto wyników właściwej analizy wtórnej dotyczącej minerałów i stresu oksydacyjnego. Badanie stanowi randomizowaną, podwójnie ślepą próbę kontrolowaną placebo (RCT), zarejestrowaną pod numerem NCT 03252522, w której przez 56 dni badano 71 dzieci w wieku 6–12 lat z ADHD; losowano je w stosunku 3:2 do grupy interwencyjnej (44 osoby) lub placebo (27 osób) [FACT:randomization_ratio_3_2] [FACT:group_sizes_44_27], przy medianie wieku 10,4 roku [FACT:median_age_10_4]. Wieloskładnikowa interwencja obejmowała handlową mieszankę witamin, minerałów, aminokwasów i przeciwutleniaczy w dawkach zazwyczaj powyżej RDA i poniżej LOAEL, a placebo składało się z 0,1 mg rybolawiny i celulozy.

Poniższa analiza została przygotowana wyłącznie na podstawie dostępnych fragmentów publikacji, obejmujących głównie dane z abstraktu oraz metodologiczne wyciągi z artykułu. Nie dysponujemy pełnym tekstem pracy, co oznacza, że część istotnych szczegółów metodologicznych i wyników mogła nie zostać uwzględniona. Opisywana praca stanowi systematyczny przegląd literatury z sieciową meta-analizą (NMA), której celem była ocena wpływu suplementów odżywczych na funkcje poznawcze u dorosłych z prawidłową funkcją poznawczą lub z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi (MCI), przy jednoczesnym wykluczeniu osób z rozpoznaną demencją kliniczną. Autorzy zarejestrowali protokół przeglądu w międzynarodowej bazie PROSPERO pod numerem CRD42024616019, a do badania włączono łącznie 9961 zrandomizowanych uczestników, w tym 4703 przydzielonych do placebo i 5258 do grup aktywnych.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. Autorzy przeglądu systematycznego z metaanalizą oceniali wpływ doustnej suplementacji ashwagandhą (Withania somnifera L.) na stężenia hormonów we krwi u dorosłych. Włączono 23 randomizowane, kontrolowane placebo badania, obejmujące łącznie 1706 pacjentów. Protokół przeglądu zarejestrowano w PROSPERO.

Należy zaznaczyć, że niniejsza analiza opiera się wyłącznie na dostępnym abstrakcie publikacji. W badaniu losowym przydzielono do grup interwencyjnych dzieci w wieku. Badanie porównywało żywność uzupełniającą na bazie perłowego prosa wzbogaconego żelazem i cynkiem z tradycyjną odmianą tego ziarna.

Wstępna analiza danych z trwającego badania klinicznego (rejestracja NCT05895162) obejmuje 80 kobiet w wieku co najmniej 18 lat z dolegliwościami sromowo-pochwowymi. Uczestniczki zostały przydzielone w sposób losowy w stosunku 1:1 do otrzymywania doustnego flukonazolu wraz z wewnątrzpochwowym żelem zawierającym cynk lub samego flukonazolu, a obserwacja trwała 84 dni. Głównym celem publikacji było porównanie stężeń żelaza i manganu w płynie z płukania szyjkowo-pochwowego między kobietami z kulturowo potwierdzoną waginozą a grupą kontrolną.

W badaniu z udziałem 47 dzieci z Bangladeszu w wieku 36–59 miesięcy porównywano wchłanianie cynku z ryżu wzbogaconego w ten pierwiastek oraz ze zwykłego ryżu. Całkowita ilość wchłoniętego cynku okazała się istotnie statystycznie większa przy diecie z ryżem wzbogaconym. Badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov pod numerem NCT04099849. Poniższa analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji.

Ta analiza opiera się wyłącznie na abstrakcie publikacji. W 60-dniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z placebo porównano dwie roślinne formuły adaptogenne — VL-G-A57 (różeniec górski, bazylia święta, cytryńiec chiński) oraz VL-G-E12 (pełnospektralna ashwagandha) — z placebo u osób w wieku 18–65 lat z wysokim poziomem stresu i BMI 18–29,9 kg/m². Zrandomizowano 186 uczestników.

Niniejsza analiza została przygotowana wyłącznie na podstawie abstraktu publikacji, bez dostępu do pełnego tekstu artykułu. W konsekwencji wszystkie poniższe uwagi mają charakter wstępny i wymagają weryfikacji po zapoznaniu się z całością pracy. Praca stanowi zarejestrowaną w międzynarodowej bazie PROSPERO pod identyfikatorem CRD420251073134 metaanalizę randomizowanych badań kontrolowanych, w której oceniano wpływ suplementacji ashwagandhą na wskaźniki zdrowia psychicznego. Z dostępnego streszczenia nie wynika jednak liczba włączonych badań i uczestników, a także czas trwania interwencji.

W prospektywnym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu jednoośrodkowym (Mumbaj, Indie) oceniano wyciąg z korzenia ashwagandhy (ARE, KSM-66) w dawce 300 mg dwa razy dziennie u 100 dorosłych w wieku 19–65 lat z BMI 25,0–39,9 kg/m². Grupa kontrolna otrzymywała identyczne kapsułki z obojętną skrobią, a interwencja trwała 24 tygodnie. Punkty końcowe pierwotne to zmiana masy ciała i BMI; badanie zarejestrowano w indyjskim rejestrze CTRI.

Badanie kliniczne oparte na losowym przydziale do grup oceniało wpływ suplementacji ekstrakt z korzenia ashwagandhy na fizjologiczne reakcje stresowe u sportowców drużynowych. Badanie trwało dni, a uczestnicy otrzymywali dziennie lub placebo. W badaniu wzięło udział zdrowych zawodników, którzy zostali podzieleni na dwie grupy. Wyniki wskazują na różnice w dynamice stężenia kortyzolu w ślinie w zależności od płci.

Poniższa analiza została opracowana wyłącznie na podstawie abstraktu publikacji, bez dostępu do pełnego tekstu artykułu. Zawarty w bazie PubMed abstrakt nie zawiera danych liczbowych dotyczących wielkości próby ani wyników końcowych. Z dostępnego opisu wynika, że badanie objęło dzieci w wieku od 1 do 60 miesięcy z rozpoznaniem ciężkiego ostrego niedożywienia (SAM), którym podawano suplementację witaminą B12. Według fragmentu źródłowego jedna z grup otrzymywała witaminę B12 przez 6 tygodni dodatkowo w stosunku do grupy porównawczej.